Het was een leuke tijd en die Britten woonden allemaal samen in een soort "studentenhuis"

We werden uitgenodigd om Kerst te komen vieren en kregen een traditioneel Kerstdiner voor onze neus.

Keurig in het pak zaten we aan tafel.

Nu was mijn Engels niet zo goed in die tijd en soms begrepen we elkaar volkomen verkeerd. (misschien maar goed ook anders had Jacqui het nooit zo lang met me uitgehouden)

Op het moment dat er werd gevraagd: "Do you want some stuffin" ? keken Erwin en ik elkaar verbaasd aan.

Dat wilde wij wel, "stuf" er in! Overtuigd dat die vage Britten een gehaktmengsel met hasj hadden gemaakt schepten we gretig op. Na een kwartiertje vroeg Erwin aan mij: "voel jij wat"? Ik moest ontkennend antwoorden en we schepten nog maar wat van dan gehaktmengsel op.

De dames dachten geweldig gekookt te hebben maar wij vroegen ons maar af wat voor rotzooi ze erin hadden gegooid want we voelde niks!!

Pas weken later begrepen we wat "stuffin" echt betekende......

Stuffin

Door: Ron Mol

Ik heb Jacqui 24 jaar geleden ontmoet in "The Bulldog" in Den Haag. Niet dat we van die hasjrokers waren maar ik expirimenteerde wel in die tijd :-)

The Bulldog had altijd op vrijdag "Happy Hour" dus dat was dikke pret.

Het zat er vol met Britten en ook Erwin Sengers (ex-Spartaanlid) kreeg verkering met een Britse.