Via de website van het TS Cyclingteam was Menno er achter gekomen dat ook ik een whisky liefhebber was en zo zaten we na afloop van de R.v. Maassluis nog lang op het terras te kletsen. Enkele weken later stonden we samen aan de start in de R.v. Baarn. Vooraf aan de wedstrijd hielden we een praatje en Jacqui zij dat we eens een keertje met ze tweeen moesten proberen weg te rijden, dan kon zij mooie foto's maken. Zelf had ik een paar dagen eerder de Nacht van 's-Gravendeel gewonnen en had een goede vorm. Die overwinning had ik echter wat te uitbundig gevierd en dit merkte ik al na enkele rondjes.
De ronde was loodzwaar met een oplopende finishstraat en geheel klinkers. Na een van de premiesprints demareerde ik, al was het alleen maar voor de foto. (Jacqui stond precies daar plaatjes te schieten). Toen ik ff later buiten adem omkeek zag ik Menno in m'n wiel en vervolgens een flink gat. Pfff, moest ik nog doorfietsen ook. Samen bouwden we een halve minuut voorsprong op maar bij mij ging het licht uit. Ik kon niet meer overnemen en riep dat ik wel 2e zou worden. Menno bleef onvermoeibaar doortrappen in zijn rood-wit blauwe trui. Hij had me niet verstaan en het interesseerde hem ook niet zo. Hans Bal stond aan de kant te schreeuwen dat ik niet mocht verliezen van die "Kankâh Amsterdammâh" en Menno dacht dat ik een taktisch spelletje aan het spelen was. Ronden lang reed hij op kop en ik moest alle zeilen bijzetten om in het wiel te blijven.
Na de bel voor de laatste ronde ging ik naast hem rijden. We hadden een flinke voorsprong en ik wilde ff zeggen dat we dan toch die foto's hadden waar we het van te voren over hadden. Menno werd echter erg onzeker. Hij verstond niks tijdens zo'n koers en dacht dat ik wel erg zeker van m'n zaak was door gewoon lachend naast hem te gaan fietsen. Hij begon over de sprint en ik maakte een grap door te zeggen " Ik heb er wel een flesje whisky voor over als ik nog mee mag sprinten". Menno dacht dat ik de overwinning wilde kopen en antwoorde: "Ik heb er ook wel een fles voor over"! Zo reden we de finishstraat in en ik riep, "OK"!
Menno behaalde zijn eerste overwinning in zijn Kampioenstrui. De overwinning had hij al ronden lang op zak zonder het te beseffen. Ik was zo dood dat hij me, met één been trappend en twee vingers in zijn neus, nog zou verslaan.....We dronken er na afloop een palmpje op en voor de R.v.d. Waarderpolder toverde hij een grote fles Ardbeg te voorschijn. Sinds dien denk ik bij elke slok Ardbeg aan de R.v. Baarn en de overwinning die er aan vooraf ging in 's-Gravendeel!!!
Toen ik dat jaar met Kerst in Glasgow was, heb ik bij de Whiskyshop een lekker whisky gekocht. Deze fles overhandigde ik aan Menno na afloop van het Amsterdams Kampioenschap, die in de stromende regen werd verreden. Zo hoef ik me niet meer schuldig te voelen en Menno,....die ging slingerend op de fiets met nog slechts een halve fles in zijn rugzak naar huis!
Lees hier het verslag van Menno (Baarn)
ARDBEG
Ardbeg is sinds 2007 de favoriete whisky van Ron Mol. Hiervoor werd vooral Glenmorangie en Jameson genuttigd.
De eerste kennismaking met deze whisky werd veroorzaakt door mede "Zuipschuit" Menno Helvensteijn. Menno werd in 2007 Nederlands Kampioen in Wevershoof door weg te rijden bij Mark Vlijm en Rick Krijt.
